Presentado na Casa de Galicia en Madrid o poemario "Ronca o mar", da coruñesa María Canosa
A Casa de Galicia en Madrid-Delegación da Xunta de Galicia acolleu esta tarde a presentación do poemario "Rouca o mar", da coruñesa María Canosa Blanco, editado por Pigmalión. No acto interviñeron, ademais da autora do libro, Vicente Araguas, crítico literario e poeta, Antonio Nieto, poeta, Basilio Rodríguez Cañada, escritor e editor, e Ramón Jiménez, coordinador de Actos Culturais da Casa.
Madrid, 22 de marzo de 2012. - A Casa de Galicia en Madrid-Delegación da Xunta de Galicia acolleu esta tarde a presentación do poemario "Rouca o mar", da coruñesa María Canosa Blanco, editado por Pigmalión. No acto interviñeron, ademais da autora do libro, Vicente Araguas, crítico literario e poeta, Antonio Nieto, poeta, Basilio Rodríguez Cañada, escritor e editor, e Ramón Jiménez, coordinador de Actos Culturais da Casa.
María Canosa é hoxe un dos máis claros e firmes valores da literatura galega actual. Cultiva, entre outras disciplinas, o artigo xornalístico, a ficción e a lírica. "Ronca o mar" é a edición en castelán dun poemario inspirado na Costa dá Morte, escrito anos atrás pero que permaneceu inédito ata 2011.
Como sinalou Vicente Araguas, na súa obra Canosa administra as súas palabras e os seus silencios e "está aquí para quedar. "Marea aberta na literatura galega, agora tamén en español. Par quedarse”, destacou. A autora identificou o libro coa Costa dá Morte e apreciou que “zumega o seu aroma salgado en cada verso"; tamén resaltou que é o seu primeiro libro publicado en castelán.
"Como a ondada, forte e recia, que se bate contra os diques, os versos de María Canosa se mexen sobre as páxinas deste libro. Tamén marchan e regresan. Adiántanse ou demoran. Van e volven", di o xornalista e escritor Ernesto S. Pombo do libro presentado. "Peche os ollos. Escoite roncar o mar. Se é o da Costa dá Morte, moito mellor. Volva abrilos. E somérxase na lectura destas cincuenta e tres páxinas que María Canosa creou a beiras do océano. Alá onde a terra toca á súa fin. E volva escoitar como ronca o mar. Unha e mil veces. Sentirá que iniciou unha viaxe cara á felicidade perpetua", invita Pombo.
María Canosa Blanco atribúe a ter nacido nun atardecer de moita calor, a finais de agosto, que lle guste o sol, a praia, o ceo azul, o mar... No colexio, animada polos mestres, presentouse a diversos concursos literarios e conseguiu algún premio, como os da a.C O Facho, a.C Xermolos, "Terra Cha", Fomento dá lectura, ONCE, Francisco Fernández del Riego, ou o accésit Rúa Nova, este coa súa primeira novela, Bramido Maino, que escribiu con tan só trece anos. Recentemente obtivo unha mención especial no Premio Arume de Poesía para nenos (2009), e fíxose co Premio Pura e Dora Vázquez (Deputación de Ourense) (2010) e o XV Premio Avelina Valladares de poesía (2011).
Aínda que a súa formación profesional é técnica e exerce de enxeñeira de Camiños, Canles e Portos, actualmente tamén colabora en diversos medios de comunicación. Ten publicados os seguintes libros: Bramido Maino, A pedra de seixo, Á espreita na penumbra, Leo era un león, Faíscas, Entre papoulas, Matías, un pito de campionato, Domingo A ao Z con Neira Vilas, O papaventos de Laura, A tartaruga de Martiño e Rouca ou mar.